Terapia · Badania i nauka
Co jest udowodnione.Co pozostaje modelem.
Tutaj znajdziesz badania dotyczące terapii FaceFormer wraz z ich liczbami i ograniczeniami, własne prace badawcze prowadzone od 1993 roku oraz badania podstawowe, na których opiera się model. A także uczciwą odpowiedź na pytanie, co z tego jest pewne.
W skrócie
Cztery rodzaje wiedzy
Nie każde źródło ma taką samą wagę. Abyś mógł ocenić to, co czytasz na tej stronie, rozróżniamy cztery rodzaje.
Jedno badanie randomizowane
W Szpitalu Uniwersyteckim Hamburg-Eppendorf 45 dzieci i nastolatków przydzielono losowo do dwóch grup i obserwowano przez sześć miesięcy. To najmocniejszy dowód, jaki istnieje w odniesieniu do terapii FaceFormer.
Mniejsze badania
Badania pilotażowe z udziałem niewielu osób, doniesienia kongresowe, praca dotycząca statyki górnej części ciała, opis przypadku i wczesny rozdział książki z Moguncji. Wskazują kierunki, ale nie wykazują potwierdzonych efektów.
Badania podstawowe
Prace dotyczące nosa, języka, połykania, równowagi głowy i uczenia się. Nie badają one FaceFormera, lecz zależności, na których opiera się model.
Model roboczy
Triadyczny krąg funkcjonalny złożony z oddychania, połykania i równowagi głowy porządkuje te elementy. Można go sprawdzić, ale jako całość nie został jeszcze sprawdzony.
Badanie hamburskie
Przebieg badania randomizowanego
Badanie powstało w Poliklinice Ortodoncji Szpitala Uniwersyteckiego Hamburg-Eppendorf. Badania przeprowadzono w 2002 roku, ich opracowanie ukazało się w rozprawie doktorskiej M. Schwan (2007), a wersja czasopiśmiennicza w 2004 roku.
Kto wziął udział
45 dzieci i nastolatków w wieku od 3,9 do 16,9 lat, średnio nieco ponad osiem lat. Wszyscy mieli kilka wymagających leczenia zaburzeń funkcji w obrębie jamy ustnej, nie byli wcześniej z tego powodu leczeni i w trakcie badania nie otrzymywali żadnego innego leczenia, takiego jak aparat ortodontyczny, terapia zajęciowa czy fizjoterapia.
Dwie grupy dobrane losowo
26 dzieci trenowało z FaceFormerem. 19 dzieci otrzymało terapię miofunkcjonalną bez przyrządu w gabinetach logopedycznych w rejonie Hamburga, według koncepcji danego gabinetu. Wiek, płeć i nasilenie objawów były w obu grupach porównywalne.
Co robiła grupa FaceFormer
Ściskanie i przytrzymywanie klina wargowego, do tego ćwiczenia z pociąganiem, czubek języka za brodawką przysieczną (papilla incisiva). Po trzech tygodniach FaceFormer stosowano również w nocy. Co sześć tygodni ćwiczenia kontrolowano w klinice.
Jak mierzono
Na początku, po trzech i po sześciu miesiącach ortodontka i terapeutka mowy badały każde dziecko według standaryzowanego formularza badania. Wzorzec połykania sprawdzano za pomocą palatografii, a siłę warg przyrządem pomiarowym. Podczas badania nie było wiadomo, do której grupy należało dziecko.
Wyniki
Co pokazało się po sześciu miesiącach
Obie grupy uzyskały poprawę. W przypadku oddychania przez usta i wzorca połykania różnica na korzyść grupy FaceFormer była po sześciu miesiącach istotna statystycznie.
Siła warg wyraźnie wzrosła w obu grupach, w grupie FaceFormer szybciej. Dla terapii liczy się wzorzec, siła była tu jedynie wartością pomiarową. W przypadku seplenienia (sygmatyzmu) w ciągu sześciu miesięcy nie stwierdzono różnicy. Autorki i autorzy wnioskują z tego, że po poprawie oddychania i połykania wymowę trzeba dodatkowo ćwiczyć.
Oddychanie przez usta z FaceFormerem
Oddychanie przez usta bez przyrządu
Nieprawidłowy wzorzec połykania
Seplenienie po 6 miesiącach
Odsetek badanych dzieci. Przed badaniem 26 i 19 dzieci, po trzech miesiącach 19 i 14, po sześciu miesiącach 17 i 13. Źródło: Schwan M, rozprawa doktorska, Uniwersytet w Hamburgu 2007. Korbmacher et al., Int J Orofacial Myology 2004.
Ograniczenia badania
Czego badanie hamburskie nie pokazuje
Badanie jest tak dobre, jak dobra jest wiedza o jego ograniczeniach. Tych sześć punktów należy do liczb.
Mniej dzieci na końcu
Rozpoczęło 45 dzieci, po sześciu miesiącach zbadano 30, 17 z FaceFormerem i 13 bez przyrządu. W tak małych grupach kilkoro dzieci wyraźnie przesuwa wartości procentowe.
Tylko sześć miesięcy
Nie badano, czy zmiany się utrzymują. Samo badanie wskazuje, że potrzebne są do tego dłuższe obserwacje z większą liczbą uczestników.
Dwie drogi leczenia
Grupa FaceFormer była regularnie kontrolowana w klinice i trenowała również w nocy. Grupa porównawcza była leczona w różnych gabinetach według różnych koncepcji. Porównano więc dwie drogi, a nie wyłącznie sam przyrząd.
Wcześniejszy plan ćwiczeń
W 2002 roku trenowano z ówczesnym FaceFormerem i według ówczesnego planu, cztery razy dziennie po 20 powtórzeń. Obecny plan ćwiczeń jest zbudowany inaczej.
Blisko twórców metody
Współautorką wersji czasopiśmienniczej była Sabine Berndsen, współtwórczyni metody. Badania przeprowadzali specjaliści szpitala uniwersyteckiego, nie znając grupy dziecka. Powtórzenie badania przez inne zespoły badawcze jeszcze nie nastąpiło.
Tylko dla tej grupy
Badano dzieci i nastolatków z zaburzeniami funkcji w obrębie jamy ustnej. Liczb tych nie można przenosić na dorosłych, na chrapanie, dolegliwości stawu skroniowo-żuchwowego ani na inne obszary zastosowania.
Oddychanie przez usta oceniano podczas badania, a nie przyrządem pomiarowym. Samo badanie zaznacza, że sposób oddychania może zmieniać się w ciągu dnia. A wyniki nie są oceną logopedii. Grupa porównawcza również uzyskała poprawę, a obie metody dobrze dają się łączyć.
Inne prace
Rozdział z Moguncji, statyka górnej części ciała i opis przypadku
Niezależna praca z Moguncji. Już w 2001 roku Al-Nachef, Doll i Sergl z Polikliniki Ortodoncji Uniwersytetu w Moguncji zajmowali się skutecznością FaceFormera w rozdziale do tomu zbiorowego „Prävention und Frühbehandlung”. To najwcześniejsza znana nam praca na temat przyrządu, w której nie brali udziału jego twórcy. Ukazała się jako rozdział książki, a nie w recenzowanym czasopiśmie. Nie dysponujemy danymi o liczbie uczestników i przebiegu badania, dlatego podajemy tu źródło, a nie wyniki.
Statyka górnej części ciała. Herget, Ohlendorf i Kopp zbadali w 2012 roku na łamach czasopisma Manuelle Medizin statykę górnej części ciała przed sześcioma miesiącami treningu FaceFormer i po nich. Wcześniej przeprowadzono na Uniwersytecie we Frankfurcie badanie pilotażowe z udziałem pięciu osób, u których podczas treningu wykonywano trójwymiarowe pomiary pleców (poster kongresowy 2009). Autorzy dostrzegli w tym wskazówki na zmienione wyprostowanie kręgosłupa. Pięć osób to pierwsza wskazówka, a nie dowód.
Opis przypadku. Booth i Kinzinger opisali w 2021 roku w czasopiśmie specjalistycznym Kieferorthopädie leczenie zgryzu otwartego za pomocą połączenia headgearu z wysokim wyciągiem (highpull) i FaceFormera. Opis przypadku przedstawia jeden pojedynczy przebieg. Pokazuje, jak ortodoncja i trening FaceFormer mogą ze sobą współdziałać, a nie jak często to się udaje.
Podręcznik i manual
Opisywać, porządkować, prowadzić
W podręczniku „Zahnärztliche Schlafmedizin” (red. Langenhan i Kopp, Thieme 2023) Klaus i Sabine Berndsen opisują terapię FaceFormer jako neurofizjologiczną terapię przyczynową w CCDS. Rozdział podręcznika przedstawia metodę i ją klasyfikuje. Nie jest to badanie skuteczności.
Manual metodyki (2. wydanie 2024) opisuje badanie, ćwiczenia i plan treningowy dla praktyki. Książka „Trust the Triad” Klausa Berndsena, która łączy podstawy triadycznego kręgu funkcjonalnego, jest w przygotowaniu.
Własne badania
Ponad trzydzieści lat w kręgach specjalistów
Od 1993 roku Klaus i Sabine Berndsen przedstawiają swoją pracę na konferencjach specjalistycznych, często wspólnie z klinikami uniwersyteckimi.
- 1993
Ustno-twarzowa funkcja mięśni
Wykład na konferencji „Down-Syndrom heute” na temat zaburzeń funkcji mięśni jamy ustnej i twarzy.
- 2000
Prezentacja FaceFormera
Na dorocznej konferencji terapii miofunkcjonalnej w Hanowerze jako nowa techniczna pomoc terapeutyczna, do tego pierwsze badanie skuteczności.
- 2001
Z Uniwersytetem w Jenie
Postery na dorocznej konferencji Deutsche Gesellschaft für Kieferorthopädie (Niemieckiego Towarzystwa Ortodontycznego) na temat wskazań i strategii leczenia oraz rzetelności pomiaru siły warg. W tym samym roku wystąpienie na niderlandzkim kongresie logopedycznym.
- 2003
Badanie hamburskie
Prezentacja na kongresie European Orthodontic Society w Pradze, wersja czasopiśmiennicza ukazuje się w 2004 roku, rozprawa doktorska w 2007.
- 2004
Szczęka i sen
Artykuł z S. Koppem na temat objawów mięśniowych w układzie szczękowym w czasopiśmie Manuelle Medizin oraz poster na temat chrapania i bezdechu sennego.
- 2009
Bruksizm i postawa
Postery na dorocznej konferencji Deutsche Gesellschaft für Kieferorthopädie na temat zgrzytania zębami i postawy kręgosłupa, w obu przypadkach badania pilotażowe z udziałem niewielu osób.
- 2012
Statyka górnej części ciała
Artykuł w czasopiśmie autorstwa Hergeta, Ohlendorfa i Koppa w Manuelle Medizin.
- 2018
CCDS
Sabine i Klaus Berndsen opisują czaszkowo-szyjny zespół dysfunkcyjny (Cranio-Cervicale Dysfunktions-Syndrom) jako model roboczy.
- 2021
Opis przypadku
Booth i Kinzinger, zgryz otwarty, połączenie ortodoncji i FaceFormera.
- 2023
Podręcznik
Rozdział o terapii FaceFormer w „Zahnärztliche Schlafmedizin”, Thieme. W 2024 roku ukazuje się drugie wydanie manuala.
Doniesienia kongresowe to streszczenia, często obejmujące małe grupy i bez recenzji niezależnych specjalistów. Pokazują, nad czym pracowano, a nie co jest pewne. Wszystkie publikacje znajdziesz poniżej.
Szczegółowo
Każde badanie z liczebnością, porównaniem i ograniczeniami
Od 1988 roku Sabine i Klaus Berndsen opublikowali ponad 50 prac: postery kongresowe, artykuły w czasopismach i gazetach specjalistycznych, rozdziały książek i wykłady. Tutaj znajdziesz wybrane z nich badania wraz z tym, co faktycznie w nich mierzono, a poniżej pełną listę. Tam, gdzie podano link do pliku PDF, możesz samodzielnie przeczytać oryginał.
Przy każdym badaniu podajemy liczebność, grupę porównawczą, czas trwania i metodę pomiaru. Im mniejsza grupa i im bardziej brakuje grupy porównawczej, tym ostrożniej powinieneś czytać wynik.
Wskazania i strategie leczenia w terapii miofunkcjonalnej z FaceFormerem
Pytanie. Streszczenie przedstawia koncepcję diagnostyki i leczenia zaburzeń funkcji mięśni twarzy i mięśni żucia oraz porównuje grupę leczoną FaceFormerem z grupą porównawczą.
Wynik. W tym badaniu otwarte domknięcie warg (niekompetentna postawa warg) poprawiło się w porównaniu z grupą porównawczą (p = 0,008). Nawyki ssania zmniejszyły się w leczonej grupie w ciągu 3 do 6 miesięcy (p < 0,03). Den Tragekomfort bewerteten die Befragten besser als bei anderen Trainingsgeräten; Zahlen …
Ograniczenia. Tylko streszczenie o objętości około jednej trzeciej strony, nie jest znany żaden obszerny artykuł. Nie podano, kto był w grupie porównawczej, jak przydzielano uczestników ani w jakim byli wieku. Brak niezależnej recenzji. Klaus i Sabine Berndsen, którzy …
Oryginał (PDF)Rzetelność funkcjonalnego pomiaru mięśni okołoustnych za pomocą FaceFormera
Pytanie. Czy siłę warg można rzetelnie i powtarzalnie mierzyć za pomocą FaceFormera jako nasadki pomiarowej i czy zmienia się ona pod wpływem treningu?
Wynik. W tym badaniu pomiary dały się dobrze powtórzyć: zgodność κ = 0,81 przy jednym badającym i κ = 0,76 przy trzech badających. Wartości pomiarowe skupiały się przy 20, 45 i 70 mbar. Grupa ćwicząca wykazała w porównaniu z grupą kontrolną efekt treningowy w zakresie siły warg (p < 0,001).
Ograniczenia. Streszczenie bez wartości średnich, bez danych o wieku, doborze i przydziale. Mierzono jedynie siłę warg przez sześć tygodni, o dolegliwościach czy funkcjach w życiu codziennym praca nic nie mówi. Przyrząd pomiarowy i FaceFormer pochodzą od współautorów Klausa i …
Oryginał (PDF)Porównawcza ocena skuteczności FaceFormera (oryginał: Zur Wirksamkeit des neuen myofunktionellen Trainingsgerätes Face-Former)
Pytanie. Jak zmienia się siła warg przy stosowaniu FaceFormera w porównaniu z innymi metodami terapii miofunkcjonalnej i z dziećmi nieleczonymi?
Wynik. W tym badaniu siła warg poprawiła się najbardziej w grupie FaceFormer (poster: p < 0,0005 für den Myoscanner, p < 0,0023 für die Federwaage). Jüngere Kinder verbesserten sich tendenziell stärker. Die Mehrheit akzeptierte das Gerät gut, Eltern und Jugendliche fanden die Übungen leichter zu …
Ograniczenia. Doniesienie kongresowe bez niezależnej recenzji, brak wartości średnich w tekście, przydział nieopisany, tylko trzy miesiące. Główną wielkością pomiarową jest siła warg; postawa ust i pozycja języka są wymienione bez liczb. Dane dotyczące wieku są sprzeczne między …
Dłuższy oddech dzięki terapii FaceFormer. Wpływ metody FaceFormer na wydolność biegową
Pytanie. Czy dodatkowy trening FaceFormer zmienia wydolność wytrzymałościową biegaczy, którzy trenują według tego samego planu?
Wynik. Według artykułu grupa z FaceFormerem zwiększyła prędkość na progu tlenowym o 36,4 procent, a grupa porównawcza o 1,08 procent. Tętno na tym progu spadło o 6,56 wobec 0,75 procent.
Ograniczenia. Krótki artykuł prasowy, a nie publikacja naukowa: brak statystyki, brak wartości indywidualnych, brak informacji o przydziale. Wyniki indywidualne miały znajdować się na stronie internetowej organizatora, której nie sprawdzono. Wzrost o ponad jedną …
Wpływ terapii z FaceFormerem na chrapanie i bezdech senny
Pytanie. Jak zmieniają się przerwy w oddychaniu, natlenienie, chrapanie i siła warg u osób z bezdechem sennym, które przez trzy miesiące trenują z FaceFormerem według instrukcji?
Wynik. W tym badaniu RDI przed treningiem wynosił od 18 do 52, po nim od 1 do 14; średni spadek wyniósł 70,81 procent (najmniejszy 50, największy 88,89 procent). Najdłuższe bezdechy trwały przed badaniem od 8 do 48, po nim od 1 do 14 sekund, saturacja podczas snu wynosiła przedtem od 71 do 99, potem …
Ograniczenia. Brak grupy porównawczej: nie da się oddzielić wpływu treningu, zmiany masy ciała, pozycji podczas snu, przejścia z laboratorium snu na pomiar ambulatoryjny i naturalnych wahań. Ocenie poddano tylko 30 osób z kompletnymi danymi, o pozostałych 8 …
Oryginał (PDF)Bruxism: Diagnosis and new ways of functional treatment by the FaceFormer Therapy (Nowe drogi funkcjonalnego leczenia bruksizmu)
Pytanie. Czy obserwacje z terapii FaceFormer przy dolegliwościach szczęki i karku można przenieść na osoby z bruksizmem?
Wynik. Po dwóch tygodniach sześcioro uczestników zgłosiło wyraźne złagodzenie bólu. Dla ośmiu tygodni streszczenie w czasopiśmie podaje średnią poprawę oceny o 61,36 procent (samoocena) i 56,82 procent (ocena partnerów). Poster podaje tę samą liczbę jako odsetek …
Ograniczenia. Dwanaście osób, brak grupy porównawczej, brak obserwacji dłuższej niż osiem tygodni. Tylko ocena własna i ocena partnera, brak obiektywnego pomiaru zgrzytania, takiego jak laboratorium snu lub zapis czynności mięśni. Nie podano testów statystycznych. 61,36 procent może przy …
Oryginał (PDF)Wstępna terapia zmian miogennych w układzie czaszkowo-żuchwowym za pomocą konfekcjonowanego wewnątrz-/zewnątrzustnego przyrządu treningowego
Pytanie. Czy bóle szczęki o podłożu mięśniowym zmieniają się, gdy osoby dotknięte nimi ćwiczą z FaceFormerem, w porównaniu z osobami bez treningu?
Wynik. W obu grupach treningowych średnia wartość bólu spadła, w grupie bez treningu nie (odczytane z ryciny 14: ćwiczenia koordynacyjne z 5,8 do 2,1, wzmacnianie z 6,2 do 1,6, bez treningu około 6,1 do 6,4). Według autorów różnica w stosunku do grupy kontrolnej była istotna statystycznie, różnica między …
Ograniczenia. Nie wspomniano o losowym przydziale, grupa kontrolna jest wyraźnie mniejsza. W tekście brak wartości p i rozrzutów. Brak zaślepienia, brak obserwacji dłuższej niż 12 tygodni; na brak badań długoterminowych wskazują sami autorzy. Dwóch twórców jest …
Oryginał (PDF)Strategie terapii miofunkcjonalnej z FaceFormerem
Pytanie. Czy dzieci akceptują program ćwiczeń i czy zmieniają się nawyki, takie jak ssanie kciuka?
Wynik. 87,5 procent dzieci i 71 procent rodziców podało, że ćwiczyło zgodnie z instrukcją trzy razy dziennie. 19 z 24 rodziców zgłosiło, że nawyki ssania i inne nawyki występowały rzadziej, 5 nie zauważyło zmian, u żadnego dziecka nie stały się częstsze.
Ograniczenia. Artykuł opisuje przede wszystkim program ćwiczeń. Brak grupy porównawczej, tylko ankieta, brak pomiaru funkcji czy dolegliwości.
Oryginał (PDF)Karmienie piersią i używanie smoczka jako przyczyna chrapania i nocnych bezdechów
Pytanie. Jak często osoby leczone z powodu chrapania były w niemowlęctwie karmione piersią i jak często długo używały smoczka lub ssały kciuk?
Wynik. 20 procent podało, że było karmionych piersią przez co najmniej 6 miesięcy, 59 procent wiedziało, że nie było karmionych piersią, 21 procent tego nie wiedziało. Wśród karmionych piersią 52 procent, a wśród niekarmionych piersią 77 procent długo używało smoczka lub ssało kciuk.
Ograniczenia. Bez porównania z osobami, które nie chrapią, nie da się wykazać żadnego związku, a tym bardziej przyczyny. Pamięć dorosłych o karmieniu piersią i smoczku jest niepewna. Krótki artykuł w czasopiśmie stowarzyszenia, bez statystyki.
Oryginał (PDF)Publikacje
Wszystkie prace od 1993 roku
Pełna lista publikacji Sabine i Klausa Berndsenów, uporządkowana tematycznie. Tam, gdzie podano link do pliku PDF, możesz przeczytać oryginał.
Terapia FaceFormer i funkcje ustno-twarzowe (18)
- Berndsen K (2009): „Das Cranio-Cervicale-Myo-Funktionsmodell (CCMF): Primäre und sekundäre Auswirkungen interaktiver Cranio-Cervicaler-Funktionsstörungen.” Konferencja szkoleniowa e.V. für Morpho-Physiologische Therapie (MPL-Therapie), Kilonia, 5.9.2009Wykład
- Berndsen K, Berndsen S, van de Gehuchte C (2006): „En nieuwe therapie voor het corrigeren van arofaciale spierfuncties.” W: Signaal 56, Significant voor de professionele hulpverlener, rocznik 15, 2006, s. 20-33, Destelbergen (Belgia)Czasopismo PDF
- Korbmacher HM, Schwan M, Berndsen S, Bull J, Kahl-Nieke B (2004): „Evaluation of a new concept of myofunctional Therapy in Children.” The International Journal of Orofacial Myology 30 (2004), s. 39-52 (30th Anniversary Edition), PMID 15832861Czasopismo PDF
- Berndsen K, Berndsen S (2004): „Effektiver trainieren: Myofunktionelle Störungen und viszerales Schlucken sind oft Ursachen für Dysgnathien.” W: KFO-Zeitung, wydanie 4, maj 2004, s. 14-15, udp-Verlagsgesellschaft, KoloniaGazeta specjalistyczna PDF
- Berndsen K (2004): „Auswirkungen der Face-Former Therapie auf extra- und intraorale Muskelaktivitäten.” W: Akuphon Kurier, wydanie 2/2004, UnnaGazeta specjalistyczna PDF
- Kopp S, Berndsen K, Berndsen S, Ifert F, Langbein U (2004): „Strategien myofunktioneller Therapie mit dem FaceFormer.” W: Quintessenz, Monatszeitschrift für die gesamte Zahnmedizin, rocznik 55, styczeń 2004, s. 45-52, Quintessenz Verlag, BerlinCzasopismo PDF
- Kahl-Nieke B, Korbmacher H, Berndsen S, Schwan M, Bull J (2003): „Evaluation of a new concept of functional Therapy supporting orthodontic treatment.” Prezentacja posteru, 79. Kongres European Orthodontic Society, Praga, 10-14.6.2003Poster PDF
- Berndsen K, Berndsen S (2003): „FaceFormer-Therapie (FFT): Neue Hilfen zur Korrektur orofazialer Muskelfunktionen.” W: Logopädie (czasopismo), nr 4/2003, s. 7-8, wyd. Verband der diplomierten Logopädinnen, WiedeńCzasopismo PDF
- Berndsen K (2002): „Instrumento de Entreamiento de Fuctiones Orales. I Conbreso Internacional De Implantologia Oral.” El FaceFormer. I Congreso Internacional de Implantología Oral, Colegio Odontológico de Lima (Peru), 26-28.9.2002Wykład
- Berndsen K (2001): „FaceFormer (FF): Een nieuwe myofunktionele therapie.” NVLF Jaarcongres (doroczny kongres niderlandzkiego stowarzyszenia logopedów), Ede, 3.11.2001Wykład PDF
- Berndsen K, Kopp S, Berndsen S, Wangemann D, Ifert F (2001): „Indikation und Behandlungsstrategien myofunktioneller Therapie mit dem FaceFormer.” Deutsche Gesellschaft für Kieferorthopädie, 74. doroczna konferencja naukowa, prezentacja posteru P51, Friedrichshafen, 12-16.9.2001Poster PDF
- Kopp S, Berndsen K, Berndsen S, Wangemann D, Ifert F (2001): „Reliabilität der funktionsorientierten Messung perioraler Muskulatur mit dem FaceFormer.” Deutsche Gesellschaft für Kieferorthopädie, 74. doroczna konferencja naukowa, prezentacja posteru P52, Friedrichshafen, 12-16.9.2001Poster PDF
- Berndsen K, Berndsen S (2000): „Neuentwicklung zur Therapie orofazialer Dyskinesien im stomatognathen System – Ein einfaches Gerät und gezielte Übungen bringen Besserung” W: DZW, Die Zahnarztwoche, 1-2/2000 z 12.1.2000, s. 14, rubryka Praxis aktuellGazeta specjalistyczna PDF
- Berndsen S (1998): „Das Kaugummi hat sich etabliert!?” MFT-Mitteilungen nr 16, Monachium 1998, s. 12Czasopismo
- Berndsen S (opublikowano pod nazwiskiem Heinemann) (1993): „MFT als funktionelles Übungsprogramm.” Warsztaty MFT, Interlaken (Szwajcaria), 19-20.3.1993Wykład
- Berndsen K (1992): „Frühes Erkennen verhindert teure Spätschäden.” 10. Europejski Kongres Terapii Miofunkcjonalnej, Lüneburg, 13-14.11.1992Wykład
- Berndsen K, Berndsen S (1991): „Neuromotorische Koordinationsstörungen und Auswirkungen auf die orofaziale Muskulatur.” Peter Lang Verlag, Frankfurt 1991Książka
- Berndsen S (opublikowano pod nazwiskiem Heinemann) (1988): „MFT in Kombination mit kieferorthopädischer und sprachtherapeutischer Behandlung, Video-Dokumentation einer Fallstudie.” Europejski Kongres Terapii Miofunkcjonalnej, Würzburg, 11-12.11.1988Wykład
Sen, chrapanie, bezdech senny (7)
- Berndsen K, Berndsen S (2023): „FaceFormer-Therapie – Neurophysiologische Kausalterapie bei „Cranio-Cervikalem Dysfunktionssyndrom” (CCDS) mit impliziten Symptomen von Schnarchen und Schlafapnoe.” W: Langenhan J, Kopp S (red.): Zahnärztliche Schlafmedizin. Von Praktikern für Praktiker. Georg Thieme Verlag, Stuttgart, Nowy Jork 2023, s. 285-302Rozdział książki
- Berndsen K (2006): „FaceFormer: Die natürliche Therapie gegen Schnarchen” Wykład, targi „Schlaf Gut 2006”, Monachium, 18.11.2006Wykład
- Berndsen K, Berndsen S, Kopp S, Ifert F (2004): „Wirkungen der Therapie mit dem FaceFormer auf Schnarchen und Schlafapnoe.” Deutsche Gesellschaft für Kieferorthopädie, 77. doroczna konferencja naukowa, prezentacja posteru P73, Freiburg i. Br., 22-26.9.2004Poster PDF
- Berndsen K, Berndsen S (2004): „Atemaussetzer beim Schlafen.” W: Dental Magazin 1/2004 (marzec), s. 128-131, Deutscher Ärzteverlag, KoloniaGazeta specjalistyczna PDF
- Berndsen K, Berndsen S (2004): „Die FaceFormer-Therapie. Ein neues funktionelles Behandlungskonzept bei Schnarchen und obstruktiver Schlafapnoe (Pilotstudie).” W: Somno Journal 2/2004, s. 26-27Gazeta specjalistyczna PDF
- Berndsen K, Berndsen S (2003): „Schnarchen und nächtliche Atemaussetzer jetzt einfach wegtrainieren.” W: Gero’s internationaler Medizin-Report, numer 9, wrzesień 2003, s. 68-70, Gero Forschungs- und Dokumentationszentrum, Kreuzlingen (Szwajcaria)Gazeta specjalistyczna PDF
- Berndsen K, Berndsen S (2002): „TAS, Trainingstherapie gegen Schlafapnoe und Schnarchen: Behandlung mit FaceFormer und OSP.” DZW, Die Zahnarztwoche 27/02 z 3.7.2002, dodatek specjalny Seminare und Fortbildungen, s. 20Gazeta specjalistyczna PDF
Dzieci, karmienie piersią, mowa, wady rozwojowe LKGN, OSP (16)
- Berndsen S (2009): „Funktionelle Habilitation bei Störungen des Essens, Trinkens, Schluckens sowie der Sprachentwicklung.” Konferencja szkoleniowa e.V. für Morpho-Physiologische Therapie (MPL-Therapie), Kilonia, 5.9.2009Wykład
- Berndsen K, Berndsen S (2007): „Myofunktionelle Behandlungen und ihr Einfluss auf die sprachliche Artikulation.” W: Schöler H, Welling A (red.): Sonderpädagogik der Sprache, tom 1 (podręcznik), Hogrefe, Getynga 2007, s. 866-890Rozdział książki PDF
- Berndsen K, Berndsen S (2006): „Neue Möglichkeiten zur Behandlung von Funktionsstörungen bei Lippen-, Kiefer-, Gaumen-, Nasenfehlbildungen (LKGN-Fehlbildungen): FaceFormer-Therapie (FFT) und Orale-Stimulations-Platten (OSP).” W: Gesichter, zeszyt 1, rocznik 18, kwiecień 2006, s. 2-7. Wyd. Wolfgang Rosenthal Gesellschaft (stowarzyszenie samopomocy), HüttenbergCzasopismo PDF
- Berndsen K, Berndsen S (2005): „Stillen und Schnulleranwendung als Ursache für Schnarchen und nächtliche Atemaussetzer.” Laktation und Stillen, czasopismo Verband Europäischer Laktationsberaterinnen (VELB), nr 2/2005, rocznik 18, s. 58-59Czasopismo PDF
- Berndsen K, Berndsen S (2004): „Gestillte Kinder neigen als Erwachsene seltener zum Schnarchen: Stillen trainiert die Mund- und Rachenmuskulatur.” Die Zahnarztwoche (DZW), 1.12.2004, s. 1 i 4, Zahnärztlicher Fachverlag, HerneGazeta specjalistyczna
- Korbmacher H, Berndsen K, Berndsen S, Kahl-Nieke B (2003): „Vorstellung eines modifizierten Stimulationsplattensystems bei Kindern mit Down Syndrom.” W: Forum Logopädie, czasopismo Deutscher Bundesverband für Logopädie, zeszyt 3, maj 2003, s. 14-16Czasopismo PDF
- Berndsen K (2002): „Reflektieren und Motivieren. Schnittstelle einer Kooperation: Sprachtherapie und Logopädie” Dental Magazin 3/2002 (wrzesień), Deutscher Ärzteverlag, KoloniaGazeta specjalistyczna
- Berndsen K, Berndsen S (2001): „Orale Stimulationsplatten (OSP): Profil für Orale-Stimulations-Platten (POSP).” W: MFT-Mitteilungen, czasopismo AK-MFT, z okazji 13. Europejskiego Kongresu AK-MFT e.V., 2-3.11.2001, Bressanone (Brixen)Czasopismo PDF
- Berndsen K (2001): „Stillen – richtiges Verhalten verhindert Schäden fürs Leben” Wykład specjalistyczny z 19.9.2001, Malteser Krankenhaus St. Josef, Hamm-Bockum-HövelWykład
- Berndsen K (2001): „Orale-Stimulations-Platten (OSP).” W: MFT-Mitteilungen nr 1/2001, s. 19-21, wyd. AK-MFT e.V., Taufkirchen/MonachiumCzasopismo
- Berndsen K (2001): „Anwendung und Herstellung von Oralen-Stimulations-Platten (OSP): Profil für Orale-Stimulations-Platten (POSP).” W: Tränkmann J, Lisson J (red.): Prävention und Frühbehandlung mit Hilfe der Myofunktionellen Therapie in der logopädischen bzw. sprachheilpädagogischen, zahnärztlichen und kieferorthopädischen Praxis, Taufkirchen 2001, s. 54-61Rozdział książki
- Berndsen K (1995): „Die Bedeutung prälingualer Fähigkeiten für die Sprachentwicklung:” W: Laktation und Stillen 4/1995, s. 5-9Czasopismo PDF
- Berndsen S (1994): „Allgemeine Hilfen und Übungen der professionellen Therapie bei Behinderungen der Eß-, Sprach- und Stimmentwicklung.” Konferencja „Down-Syndrom heute”, Drezno, 8-10.10.1993. W: Dokumentation der Vorträge, EDSA Deutschland e.V., 1994, s. 56-58Wykład PDF
- Berndsen K (1993): „Orofaziale Muskelfunktionsstörungen bei Menschen mit Down-Syndrom.” Konferencja „Down-Syndrom heute”, Drezno, 8-10.10.1993. W: Dokumentation der Vorträge, EDSA Deutschland e.V., s. 19-24Wykład
- Berndsen K (1993): „Die Bedeutung orofazialer Reflexentwicklung für die Lautbildung.” Die Sprachheilarbeit 3/1993 (rocznik 38, czerwiec 1993), s. 140-145Czasopismo PDF
- Berndsen S (opublikowano pod nazwiskiem Heinemann) (1988): „Kombinierte Anwendungen von logopädisch-funktioneller und myofunktioneller Therapie bei sprachlichen Artikulationsstörungen und mögliche Auswirkung auf die Entwicklung von Zahnstellungsanomalien.” Europejski Kongres Terapii Miofunkcjonalnej, Würzburg, 11-12.11.1988Wykład
Staw skroniowo-żuchwowy i bruksizm (3)
- Berndsen K, Berndsen S, Kopp S (2009): „Bruxism: Diagnosis and new ways of functional treatment by the FaceFormer Therapy.” Deutsche Gesellschaft für Kieferorthopädie, 82. doroczna konferencja naukowa, prezentacja posteru P19, Moguncja, 16-19.9.2009Poster PDF
- Berndsen K, Berndsen S, Kopp S (2009): „Bruxism: Diagnosis and new ways of functional treatment by the FaceFormer Therapy.” Journal of Orofacial Orthopedics 70 (2009), zeszyt 5, s. 430Poster PDF
- Kopp S, Berndsen K, Berndsen S, Ifert F, Langbein U (2004): „Initiale Therapie myogener Befunde im kraniomandibulären System mit einem konfektionierten intra-/extraoralen Trainingsgerät.” W: Manuelle Medizin 42 (2004), zeszyt 1, s. 55-61 (według artykułu s. 55-62), Springer, Heidelberg, DOI 10.1007/s00337-004-0283-yCzasopismo PDF
Postawa i wydolność (1)
- Herget A, Ohlendorf D, Berndsen K, Kopp S (2009): „Die FaceFormer-Therapie und die Auswirkungen auf die Haltung der Wirbelsäule.” Deutsche Gesellschaft für Kieferorthopädie, 81. doroczna konferencja naukowa, prezentacja posteru, Kolonia (rok według listy ISST: 9/2009)Poster PDF
Inne prace (akustyka słuchu, pomoce komunikacyjne i in.) (12)
- Berndsen K (1997): „Die Adaption von Hörgeräten unter Berücksichtigung der Ergebnisse psychoakustischer Forschung.” W: Hörakustik nr 3, marzec 1997, s. 40-45Gazeta specjalistyczna PDF
- Berndsen K (1997): „Digitales Messverfahren zur Bestimmung von Ohrgeräuschen. Tinnitus-Hunter nach Berndsen.” W: Hörakustik nr 2, luty 1997, s. 64-68Gazeta specjalistyczna PDF
- Berndsen K (1997): „Wir sprechen einfach so!” W: Dialog Rehabilitation, nr 1, styczeń 1997, rocznik 2, czasopismo grupy przedsiębiorstw Gehrmeyer-SchuchmannGazeta specjalistyczna
- Berndsen K (1997): „Wen die Geräusche plagen.” W: Dialog Rehabilitation, nr 1, styczeń 1997, rocznik 2, s. 1-2, czasopismo grupy przedsiębiorstw Gehrmeyer-SchuchmannGazeta specjalistyczna
- Berndsen K (1997): „PFS-System für verbesserte Fußhaltung.” W: Haverich News, wydanie specjalne na targi Reha 1997, s. 2Gazeta specjalistyczna PDF
- Berndsen K (1996): „VIVOCOM, Situations Communicator-System nach Berndsen.” W: Computergestützte Sprachtherapieprogramme und Kommunikationshilfen für Aphasiker. Warsztaty „Computergestützte Sprachtherapie”, 3. Międzynarodowy Kongres Afazji, Würzburg, 12-14.9.1996Wykład PDF
- Berndsen K (1996): „VIVOCOM-ein neuentwickeltes Kommunikator- und Therapiesystem für Menschen mit Sprachbehinderungen.” Warsztaty „Computergestützte Sprachtherapie”, Uniwersytet w Lipsku, 13.9.1996Wykład
- Berndsen K (1996): „Die Adaption von Hörgeräten unter Berücksichtigung der Ergebnisse psychoakustischer Forschung.” W: Impuls 96, 1. doroczna konferencja Dreve-Otoplastik GmbH, 15.6.1996Wykład PDF
- Berndsen K (1995): „Selektiver Lärmschutz für Zahnärzte. Zahnärzte sind beruflich extremen Geräuschen ausgesetzt.” W: DZW, Die Zahnarztwoche 13/95, korekta w 14/95Gazeta specjalistyczna
- Berndsen K (1995): „Gefährlicher Lärm in der Zahnarztpraxis. Lärmschutz für Zahnärzte.” W: ZWR, Das Deutsche Zahnärzteblatt 7/8 1995, rocznik 104, s. 586-589Czasopismo PDF
- Berndsen K, Grebe RB (1992): „Sonderpädagogischer Förderunterricht mit neuen Technologien bei Kindern und Jugendlichen mit Sprachbehinderungen.” W: SOPÄD FuNT Sonderpädagogik. Eine schulformübergreifende Einführung in den sonderpädagogischen Förderunterricht mit neuen Informations- und Kommunikationstechnologien. Landesinstitut für Schule und Weiterbildung, Soest 1992, s. 107-126Rozdział książki
- Berndsen K (1990): „Medienhandeln und Kommunikationslernen.” Verlag Peter Lang, Frankfurt nad Menem 1990Książka
Większość tych prac Sabine i Klaus Berndsen napisali sami lub współtworzyli, a więc osoby, które opracowały FaceFormer. Wiele z nich to postery kongresowe, streszczenia lub artykuły w gazetach specjalistycznych bez niezależnej recenzji, a większość badań jest mała i nie ma grupy porównawczej. Recenzowanymi artykułami w czasopismach z grupą porównawczą są badanie hamburskie u dzieci (2004) oraz praca z Jeny dotycząca bólów szczęki (2004). Pozostałe prace pokazują, nad czym pracowano, ale nie wykazują potwierdzonych efektów.
Sprawdzić
Jak rzetelnie sprawdzić trening
Metoda treningowa działa poprzez uczenie się. Zmienia sprzężony wzorzec sterowania, a efekt może ujawniać się w bardzo różnych dolegliwościach. Badania dopasowane do jednego objawu i kilku nocy słabo to uchwytują.
Czy trening był prawidłowy?
Efekt powstaje dzięki uczeniu się. Badanie musi dokumentować, czy i jak prawidłowo trenowano. W przeciwnym razie sprawdza mieszankę treningu i jego braku.
Mierzyć etapy pośrednie
Oddychanie przez nos, domykanie warg, wzorzec połykania i równowaga głowy zmieniają się przed objawem. Bez tych etapów pośrednich poprawy nie da się przypisać treningowi.
Wystarczająco dużo czasu
Wzorzec utrwalany latami nie zmienia się w ciągu kilku tygodni. Obserwacja musi obejmować kilka miesięcy.
Pomoce pasywne
Szyny, poduszki pozycyjne czy maski oddechowe zmieniają na czas stosowania geometrię dróg oddechowych, położenie żuchwy lub pozycję podczas snu. Może to być skuteczne, a w indywidualnych przypadkach konieczne. Sterowanie, które za tym stoi, pozostaje, dlatego trzeba je stosować stale.
Aktywny trening
Trening działa na samo sterowanie: oddychanie, połykanie i równowaga głowy są ćwiczone w jednym przebiegu, aż zaczną przebiegać bez udziału uwagi. Wymaga to czasu i zaangażowania, ale jest ukierunkowane na wzorzec, a nie na podporę.
Z braku badania nie wynika, że związek nie istnieje. Wynika z tego, że nie został sprawdzony.
Nie twierdzimy, że istnieje działanie, którego nie zbadano, i uważamy takie badania za konieczne. Badanie finansowane przez producenta nie byłoby niezależne. Niezależne badania chętnie wspieramy przyrządami i instruktażem prawidłowego stosowania, bez wpływu na przeprowadzenie i ocenę wyników.
Podstawy
Na czym opiera się model
Terapia FaceFormer opiera się na ustaleniach, do których inne zespoły badawcze doszły niezależnie od FaceFormera. Żadna z tych prac nie badała przyrządu ani treningu. Opisują one fizjologię nosa, języka, połykania, równowagi głowy i uczenia się, z której korzysta model.
Przy każdej pracy w jednym zdaniu podajemy, co pokazuje. Linki prowadzą do oryginalnego źródła.
Nos i oddychanie
- Lundberg JO, Farkas-Szallasi T, Weitzberg E et al. (1995). High nitric oxide production in human paranasal sinuses. Nature Medicine 1(4):370–373. DOI
W zatokach przynosowych człowieka wytwarzane są duże ilości tlenku azotu, gazu, który podczas oddychania przez nos trafia do dróg oddechowych. - Zipperer A, Konnerth MC, Laux C et al. (2016). Human commensals producing a novel antibiotic impair pathogen colonization (lugdunina, Uniwersytet w Tybindze). Nature 535:511–516. DOI
Naturalny mieszkaniec nosa wytwarza nieznaną wcześniej substancję o działaniu antybiotycznym, lugduninę, która utrudnia zasiedlanie się patogenów. - Torres Salazar BO, Dema T, Schilling NA et al. (2023). Commensal production of a broad-spectrum and short-lived antimicrobial peptide polyene eliminates nasal Staphylococcus aureus (epifadyna, Uniwersytet w Tybindze). Nature Microbiology. DOI
Inna bakteria nosowa wytwarza epifadynę, krótko żyjącą substancję czynną, która wypiera gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) z nosa. - Harvold EP, Tomer BS, Vargervik K, Chierici G (1981). Primate experiments on oral respiration. American Journal of Orthodontics 79(4):359–372. PMID 6939331. PubMed
Doświadczenie na naczelnych dotyczące wymuszonego oddychania przez usta i jego skutków dla rozwoju twarzy i szczęk. - Abdel Hadi LA, Aburahma SK (2022). Effect of mouth breathing on dentofacial morphology, przegląd systematyczny. Pełny tekst
Przegląd systematyczny dotyczący związku między oddychaniem przez usta a kształtem zębów, szczęk i twarzy.
Język i połykanie
- Endo C, Sato T, Yajima T, Igarashi K, Ichikawa H (2018). Innervation of the human incisive papilla. Cells Tissues Organs 205(2). DOI
Opisuje unerwienie brodawki przysiecznej (papilla incisiva), niewielkiego wzniesienia za górnymi siekaczami. - Caltenco HA, Lontis ER, Boudreau SA et al. (2012). Tip of the tongue selectivity and motor learning in the palatal area. IEEE Transactions on Biomedical Engineering 59(1):174–182. DOI
Bada, jak precyzyjnie czubek języka potrafi trafiać w punkty docelowe na podniebieniu i jak poprawia się to dzięki ćwiczeniom. - Hiiemae KM, Palmer JB (2003). Tongue movements in feeding and speech. Critical Reviews in Oral Biology & Medicine 14(6):413–429. PMID 14656897. PubMed
Przegląd ruchów języka podczas jedzenia i mówienia. - Gilbert RJ, Napadow VJ, Gaige TA, Wedeen VJ (2007). Anatomical basis of lingual hydrostatic deformation. PMID 18025008. PubMed
Opisuje, jak układ włókien języka umożliwia jego różnorodne zmiany kształtu. - Jean A (2001). Brain stem control of swallowing: neuronal network and cellular mechanisms. Physiological Reviews 81(2):929–969. DOI
Przegląd tego, jak sieć komórek nerwowych w pniu mózgu steruje połykaniem.
Szczęka, równowaga głowy, CMD
- Rocabado M (1983). Biomechanical relationship of the cranial, cervical, and hyoid regions. PMID 6586872. PubMed
Opisuje biomechaniczne zależności między czaszką, odcinkiem szyjnym kręgosłupa i okolicą kości gnykowej. - Manfredini D et al. (2017). Temporomandibular disorders and dental occlusion. A systematic review of association studies: end of an era? PMID 28600812. PubMed
Przegląd systematyczny dotyczący pytania, jak ściśle dolegliwości stawu skroniowo-żuchwowego wiążą się ze zwarciem zębów. - Hansraj KK (2014). Assessment of stresses in the cervical spine caused by posture and position of the head. PMID 25393825. PubMed
Oblicza, jak rośnie obciążenie odcinka szyjnego kręgosłupa w miarę pochylania głowy do przodu. - Korbmacher H, Kahl-Nieke B (2005). Orofacial myofunctional disorders in children with asymmetry of the posture and locomotion apparatus. Int J Orofacial Myology 31:26–38. PMID 16739710. PubMed
Bada, jak często u dzieci z asymetriami postawy i narządu ruchu występują jednocześnie zaburzenia funkcji ustno-twarzowych.
Terapia miofunkcjonalna i sen
- Camacho M, Certal V, Abdullatif J et al. (2015). Myofunctional therapy to treat obstructive sleep apnea: a systematic review and meta-analysis. Sleep 38(5):669–675. DOI
Przegląd systematyczny i metaanaliza dotyczące terapii miofunkcjonalnej w obturacyjnym bezdechu sennym. Badano inne programy ćwiczeń niż terapia FaceFormer, wyników nie można przenosić. - Guilleminault C, Huang YS, Monteyrol PJ et al. (2013). Critical role of myofascial reeducation in pediatric sleep-disordered breathing. PMID 23522724. PubMed
Opisuje, jaką rolę odgrywa ukierunkowany trening mięśni jamy ustnej i twarzy u dzieci z zaburzeniami oddychania podczas snu.
Uczenie się i neuroplastyczność
- Boutin A, Doyon J (2020). A sleep spindle framework for motor memory consolidation. PMID 32248783. PubMed
Ramy teoretyczne wyjaśniające, jak wrzeciona snu, krótkie wzorce aktywności podczas snu, utrwalają w pamięci wyuczone ruchy. - Van den Steen L, Vanderwegen J, Guns C et al. (2019). Tongue-strengthening exercises in healthy older adults. PMID 30209561. PubMed
Bada ćwiczenia wzmacniające język u zdrowych osób starszych.
Uczciwa ocena
Co jest udowodnione, a co pozostaje modelem
Dużych, zaślepionych badań z kilkoma grupami porównawczymi i ustalonymi punktami końcowymi dotyczących terapii FaceFormer nie ma. Taki jest stan wiedzy i mówimy o nim tak, jak jest.
Udowodnione są elementy składowe
To, że oddychanie i połykanie są sterowane w pniu mózgu w ścisłym sprzężeniu, że wargi, język i podniebienie są gęsto wyposażone w zakończenia nerwowe oraz że ćwiczenie zmienia sterowanie ruchem w jamie ustnej, zostało opisane w badaniach podstawowych. W odniesieniu do dzieci z zaburzeniami funkcji w obrębie jamy ustnej istnieje ponadto badanie hamburskie.
Modelem roboczym jest całość
To, że te elementy składają się na zasadę terapeutyczną, która wspólnie przywraca oddychanie, połykanie i równowagę głowy do ich porządku referencyjnego, jest hipotezą. Klaus Berndsen nazywa ją triadyczną regulacją wzorców. Można ją sprawdzić, ale nie została jeszcze sprawdzona.
Własne pojęcia
Czaszkowo-szyjny model funkcjonalny (Cranio-Cervicale Funktions-Modell, CCFM) i czaszkowo-szyjny zespół dysfunkcyjny (Cranio-Cervicale Dysfunktions-Syndrom, CCDS) opracowali Sabine i Klaus Berndsen. Porządkują one objawy, które często występują razem. Nie figurują w żadnej międzynarodowej klasyfikacji, a CCDS nie jest diagnozą w sensie medycznym.
Obserwacja nie jest dowodem
Wiele przebiegów z praktyki jest zachęcających. Są cenne, ponieważ rodzą się z nich precyzyjne pytania badawcze. Nie zastępują jednak badania kontrolowanego.
Czego jeszcze brakuje
Danych z kilku lat, porównań z innymi metodami i większych badań obserwacyjnych z wcześniej ustalonymi wielkościami pomiarowymi, takimi jak oddychanie przez nos, domykanie warg i wzorzec połykania.
Nie jedyna przyczyna
Czynniki genetyczne, środowisko, infekcje i warunki życia zachowują swoją własną wagę. Nie każda dolegliwość ma swój udział w triadzie, a triada nie zastępuje leczenia specjalistycznego.
Mimo to uważamy trening za sensowny. Oddychanie, połykanie i równowaga głowy stoją na początku wielu łańcuchów przyczynowych, a wiele dolegliwości może być z nimi powiązanych. To, co z tego wyniknie, zależy od wielu czynników. Trening przywraca naturalnym funkcjom ich pierwotny wzorzec, więc nie robisz nic złego.
Dla specjalistów
Źródła w oryginale, metoda na seminarium
Dla uczestników naszych seminariów przygotowaliśmy pakiet źródeł z listą literatury, pełnym tekstem hamburskiej rozprawy doktorskiej i doniesieniami kongresowymi. Szkolenia dotyczą badania, budowy ćwiczeń i granic metody.
Pytania
Często zadawane pytania
Czy działanie terapii FaceFormer jest potwierdzone naukowo?
Częściowo. W odniesieniu do dzieci i nastolatków z zaburzeniami funkcji w obrębie jamy ustnej istnieje sześciomiesięczne badanie randomizowane z wyraźnymi różnicami w zakresie oddychania przez usta i wzorca połykania. Dla większości innych obszarów zastosowania istnieją dane pilotażowe, opisy przypadków i doświadczenie kliniczne, ale nie ma badań kontrolowanych.
Dlaczego nie ma więcej dużych badań?
Duże badania z kilkoma grupami porównawczymi i wieloletnią obserwacją przekraczają możliwości niewielkiego zespołu badawczego osadzonego w praktyce. Dlatego Klaus i Sabine Berndsen pracują przede wszystkim translacyjnie. Łączą ustalenia badań podstawowych z obserwacjami pacjentów. Nie zastępuje to formalnego dowodu, lecz dostarcza pytań, które powinny sprawdzić kolejne badania.
Czy wyniki z Hamburga dotyczą także dorosłych?
Nie bez zastrzeżeń. Badano dzieci i nastolatków w wieku od 3,9 do 16,9 lat. Liczb tych nie można przenosić na dorosłych ani na poszczególne dolegliwości, takie jak chrapanie czy problemy ze stawem skroniowo-żuchwowym.
Gdzie znajdę oryginalne badania?
Hamburska rozprawa doktorska jest swobodnie dostępna jako pełny tekst na stronie Uniwersytetu w Hamburgu. Artykuły w czasopismach są dostępne przez linki przy źródłach, częściowo tylko u wydawcy.
Źródła
- Schwan M (2007): Evaluation einer innovativen apparativen Therapie zur Harmonisierung der orofazialen Muskulatur und Funktion. Eine prospektive randomisierte klinische Studie bei Kindern. Rozprawa doktorska, Poliklinika Ortodoncji, Szpital Uniwersytecki Hamburg-Eppendorf (prof. B. Kahl-Nieke). Pełny tekst
- Korbmacher HM, Schwan M, Berndsen S, Bull J, Kahl-Nieke B (2004): Evaluation of a new concept of myofunctional therapy in children. International Journal of Orofacial Myology 30:39–52. PMID 15832861. PubMed
- Kahl-Nieke B, Korbmacher H, Berndsen S et al. (2003): Evaluation of a new concept of functional therapy supporting orthodontic treatment. 79. Kongres European Orthodontic Society, Praga.
- Herget A, Ohlendorf D, Kopp S (2012): Auswirkungen der Face-Former-Therapie auf die Oberkörperstatik. Manuelle Medizin 50:204–210. DOI 10.1007/s00337-012-0911-x. DOI
- Booth D, Kinzinger G (2021): Behandlung eines offenen Bisses mit einer Kombination aus Highpull-Headgear und Face Former. Kieferorthopädie 35 (Quintessenz).
- Al-Nachef C, Doll GM, Sergl HG (2001): Zur Wirksamkeit eines neuen myofunktionellen Trainingsgerätes „FaceFormer”. W: Tränkmann J, Lisson J (red.): Prävention und Frühbehandlung. Taufkirchen, s. 62–69. ISBN 3-00-008757-5.
- Herget A, Ohlendorf D, Berndsen K, Kopp S (2009): Die Face-Former-Therapie und die Auswirkungen auf die Haltung der Wirbelsäule. Poster, doroczna konferencja Deutsche Gesellschaft für Kieferorthopädie.
- Berndsen K, Berndsen S (2023): FaceFormer-Therapie. Neurophysiologische Kausaltherapie bei CCDS. W: Langenhan J, Kopp S (red.): Zahnärztliche Schlafmedizin, Thieme, s. 285–302. DOI 10.1055/b-006-163270.
- Berndsen K, Berndsen S (2023): FaceFormer Trainings-Therapie. Manual zur Methodik. Wydanie własne (2. wydanie 2024).
- Berndsen K (w przygotowaniu): Trust the Triad. Rozdziały: Triadyczna regulacja wzorców oraz Zakończenie (podstawy dowodowe).
- Inne publikacje: isst-unna.de, List of scientific publications. Prace podstawowe z linkami w sekcji „Podstawy”.
Zaczynamy
Gotowy na trening?
Bezpłatna aplikacja FaceFormer prowadzi przez ćwiczenia podstawowe, liczy powtórzenia i przypomina o sesjach. Jeśli chcesz, może ci towarzyszyć gabinet z wykazu terapeutów.
FaceFormer ZERO + ONE
Obie twardości materiału na początek, na dzień i na noc. Zestaw dla dorosłych.
FaceFormer ZERO
Bardziej miękki FaceFormer na początek, dla dzieci i na noc.
FaceFormer ZERO – zestaw dla dzieci
ZERO z pudełkiem higienicznym, pluszowym etui i książeczką sukcesów z pieczątką.
Trening FaceFormer ma na celu ponowne fizjologiczne ustawienie funkcji podstawowych – oddychania, połykania i równowagi głowy – poprzez zamykanie ust i pozycję referencyjną języka, tworząc w ten sposób warunki, w których dolegliwości mogą się zmniejszyć. Nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Terapeutki i terapeutów w swojej okolicy znajdziesz w wykazie terapeutów.